Error message here!

Error message here!

Zapomniałeś/aś hasła?

Error message here!

Error message here!

Error message here!

Error message here!

Zapomniałeś/aś hasła? Podaj swój adres e-mail.
Otrzymasz link, dzięki któremu zresetujesz hasło.

Error message here!

Powrót do logowania

Close

Stanisław Dygat

Przeglądaj zdjęcia (2)

Dodaj zdjęcie - pamiętaj aby nie naruszać praw autorskich! Upewnij się, że zdjcie może być rozpowszechniane. Podaj źródło zdjęcia. Dodając zdjęcie akceptujesz regulamin.

Wybierz zdjęcie:

Żródło zdjęcia:

Brak ocen
bądź pierwszy!

Książki (3)Cytaty (0) Biografie (1)

Informacje

Narodowość:polskaOdszedł w wieku: 63 lat

Data urodzenia:5 grudnia 1914
Miejsce urodzenia:Warszawa, Rosja
Data śmierci:29 stycznia 1978
Miejsce śmierci:Warszawa, Polska

Tagi (19)

Biografia (1)

Stanisław Dygat - pochodził z rodziny polsko-francuskiej. Życie w przedwojennej stolicy wspominał po latach jako pasmo wspaniałych zabaw.

Maturę zrobił dopiero w wieku lat 21, potem studiował w Wyższej Szkole Handlowej, na architekturze i filozofii, ale nie zyskał dyplomu.

Pisywał opowiadania, myślał o powieści, ale przede wszystkim bywał w kawiarniach i modnych lokalach w towarzystwie Witolda Gombrowicza, Światopełka Karpińskiego, Tadeusza Dołęgi-Mostowicza, Zbigniewa Uniłowskiego.

W 1939 roku Dygat, ze względu na fakt, ze legitymował się francuskim paszportem, został przez Niemców internowany w obozie w Konstancji. Do Warszawy wrócił jeszcze podczas okupacji, a przeżycia z czasów internowania opisał w swojej pierwszej powieści - opublikowanym w 1946 roku "Jeziorze Bodeńskim".

Po Powstaniu Warszawskim Dygat opuścił Warszawę, osiedlił się w Łodzi, gdzie związał się z marksistowskim pismem "Kuźnica". Córka pisarza, Magda Dygat, która po latach opublikowała swoje wspomnienia o ojcu, napisała, że Dygat w tym okresie uważał socjalizm za przełom w historii ludzkości i dlatego zapisał się do partii, która skierowała go do Wrocławia. Był tam prezesem lokalnego oddziału Związku Literatów Polskich.

Próżno by jednak szukać w twórczości Dygata śladów socrealizmu. Na pytanie, jak to możliwe, odpowiedział z charakterystycznym grasejowaniem: - "Phóbowałem, ale nie potrafiłem".

Uchodził za człowieka leniwego, który pisze, tylko gdy musi. Krążyły legendy, że "Pożegnania" i "Podróż" napisał zamknięty przez przyjaciół w pokoju. Podobno miał specjalne niedokończone opowiadanie, które odczytywał na wieczorach autorskich, gdy z sali padało pytanie "nad czym Pan teraz pracuje". Inne jego powieści to m.in. "Disneyland" i "Dworzec w Monachium".

W powojennej Warszawie Dygat był człowiekiem, wokół którego utworzyło się jedno z centrów literackiego życia towarzyskiego. Powtarzano sobie jego bon moty, przygody, żarty, skandale, a także plotki o nim, a zwłaszcza o jego małżeństwie z Kaliną Jędrusik i licznych romansach.

Tadeusz Konwicki w "Kalendarzu i klepsydrze" poświęcił mu kilkanaście stron. Najsłynniejszy chyba jest fragment o spotkaniu w marcu 1968 roku, gdy Konwicki spotkał Dygata na ulicy wystrojonego i z kwiatami. " - Dokąd to, Stasiu? - pytam pełen najgorszych przeczuć.- A umówiłem się z Dorotą - rzecze mistrz bagatelnie. - Stasiu, ile lat ma jej ojciec? - A bo ja wiem. Może czterdzieści pięć, może czterdzieści sześć - w głosie mistrza słyszę wyraźną niechęć.- Stasiu, przecież dałeś słowo, że nie będziesz podrywać dziewcząt, których ojcowie są młodsi od ciebie. Dygat robi się czerwony ze złości. - Teraz już nieaktualne! - krzyczy na całą ulicę. - Po przemówieniu Gomułki wszystko nieważne! Moja przysięga też nieważna!" - pisał Konwicki.

Z partii Dygat wypisał się w latach 60. słynna była jego polemika z cenzorami, którzy filmowa adaptację "Dworca w Monachium" uznali za "szkalowanie charakteru polskiego".

W 1964 roku był sygnatariuszem Listu 34 w obronie wolności słowa, w 1967 roku podpisał Memoriał 101 przeciwko zmianom w konstytucji PRL.

"Był wdziękiem, dowcipem, inteligentną lekkomyślnością. Nie znosił celebracji, patetycznych póz i nudziarstwa. Wśród wielu swoich talentów posiadał talent do zabaw i weselenia się" - zanotował Jerzy Andrzejewski w zapiskach "Z dnia na dzień".

Zmarł 29 stycznia 1978 roku w Warszawie. (PAP)


Źródło: dzieje.pl
dodane przez: Wojtek
edytuj biografię

Stanisław Dygat - dodaj biografię:

Biografia

Źródło

Książki biograficzne (0)

Ciekawostki (0)

Cykle literackie (0)

Nagrody (0)


Rok Zdjęcie Nagroda Uzasadnienie

Cytaty (0)

Stanisław Dygat - dodaj cytat

Cytat

Książka

Wybierz książkę z której pochodzi cytat. Jeżeli nie znasz tytułu książki, zostaw puste pole.
Jeśli książki nie ma na liście, oznacza to, że nie została jeszcze dodana.

Książki autora (3) \ Przeczytałeś 0% z wszystkich książek autora

RokTytułTwoja ocenaŚrednia ocena

1965

Disneyland

oceń

1958

Podróż

oceń

1946

Jezioro Bodeńskie

oceń

Dyskusja (1) \ Czy masz coś do powiedzenia?

Autor Temat Odpowiedzi Data dodania

Pasja czy pieniądze?

Dzień dobry, czy uważacie że autor tworzył z pasji, czy może bardziej zależało mu na pieniądzach?

0

2014-08-01


Podpisy i źródła zdjęć:
1. Stanisław Dygat - http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Stanis%C5%82aw_Dygat.jpg/240px-Stanis%C5%82aw_Dygat.jpg
2. Stanisław Dygat - Internet

Stanisław Dygat - dodaj temat do dyskusji

Temat


Treść


autor dodany przez DataHunter

Stanisław Dygat - dodaj ciekawostkę

Ciekawostka

Twoja ocena autora
Narzędzia
Ostatnia wypowiedź w dyskusji
Bookhunter.pl pisze:

Dzień dobry, czy uważacie że autor tworzył z pasji, czy może bardziej zależało mu na pieniądzach?

Weź udział w dyskusji!
Odpisz lub dodaj temat

Liczba wyświetleń: 403
Ostatnie patronaty
Popularne Tagi

Najaktywniejsi użytkownicy w tym miesiącu:

Przy-Kawie-Z-Ksiazka - 1714 ptk.
edytaj7 - 822 ptk.
dona - 413 ptk.
Aivalar - 332 ptk.
Szczypta-Kasi - 316 ptk.

zobacz pełny ranking

23675 książek
nasz cel: 30 000, do dodania pozostało 6325

2830 adaptacji
nasz cel: 3 000, do dodania pozostało 170

3749 autorów ze zdjęciami
nasz cel: 4 000, do dodania pozostało 251

Losowy cytat

"- Matko cudowna, trzecia studnia... - zakwiliła cichutko Lucyna.
Teresa powoli podniosła się ze skraju łóżka z obłędem w oczach.
- Czy cały świat usiany jest studniami naszych przodków? - spytała dziwnym głosem - Czy ja już do końca życia będę rozkopywała studnie po pradziadkach?! Ja nie chcę tych trzystu pereł!!!"


Joanna Chmielewska

Studnie przodków
BookHunter.pl
O nas
Nasze logo
Punktacja
Do pobrania
Kontakt
Przyłącz się!
Zespół
Kogo szukamy?
Partnerzy
Wspólne cele
Dla wydawnictw
Współpraca
recenzencka

Patronat medialny
o BookHunter
Copyright © 2015 - 2017 by BookHunter.pl
O nas | Zbieraj punkty | Zespół | Regulamin | Kontakt