• Katarzyna Horodecka

Skazana na więzienie. Ewa Ornacka "Skazana"


Tytuł: Skazana
Tytuł oryginalny: Skazane na potępienie
Autor: Ewa Ornacka
Wydawca: Rebis
Data wydania: 08.05.2018
Data (tego) wydania: 2021
ISBN: 978-83-8188-331-3


Skazana jest serialowym wydaniem książki, która wydana została przez wydawnictwo REBIS w 2018 roku pt. „Skazane na potępienie” napisana przez Ewę Ornacką. Aktualnie na Player możemy oglądać serial „Skazana” z Agatą Kuleszą w roli głównej oraz niesamowitą rolą Aleksandry Adamskiej, który serdecznie polecam. Pozytywnie odbierając serial, bardzo chciałam przeczytać książkę, dla którego była inspiracją.


Ewa Ornacka zaprasza do rozmowy Beatę Krygier, prawniczkę, która przez źle wybranych wspólników i interesy trafiła do więzienia na 4 lata i 8 miesięcy, wyszła jednak na zwolnienie warunkowe po 2 latach i 6 miesiącach. Historię Beaty Krygier poznajemy w ostatnim rozdziale książki pt. „Kobieta i mafia”. Jest to bardzo przejmująca historia. Nieważne kim jesteśmy na wolności, jaki mamy status społeczny, ponieważ trafiając do więzienia to wszystko traci sens.


„Skazane na potępienie” jest napisana w formie relacji, opowiadań z życia więziennego, panujących tam zwyczajów i przedstawia kobiety, które Beata Krygier poznała podczas odbywania kary. Na początku są to opowieści z aresztu śledczego w Kamieniu Pomorskim, później autorka przenosi nas do Zakładu Karnego nr 1 w Grudziądzu. Jest to najcięższe w Polsce więzienie dla kobiet. W trakcie relacji wtrącane są kawałki wywiadu, rozmowy autorki z Beatą Krygier. Podczas przytaczanych historii i postaci, pojawiają się wycinki z gazet z procesów lub opisów zbrodni do których dopuściły się osadzone, z którymi przebywała rozmówczyni. Z opowiadań poznajemy Mariolę M. nauczycielkę, która zamordowała ucznia w szkole (syna swojego kochanka), matkę Małej Madzi z Sosnowca, Siostrę Bernadette z zgromadzenia Boromeuszek, te wszystkie osoby przebywają lub przebywały w więzieniu w Grudziądzu. Przypominając sobie te historie nasuwa się myśl jak straszne i przytłaczające musi być to miejsce. Z drugiej strony można znaleźć tam kawałek normalnego życia, jest to żłobek, dla dzieci które urodziły się w więzieniu. Jest to jedyne radosne miejsce za kratami, bez krat.


Wszystkie postacie żyją naprawdę, a historie przedstawione w książce są prawdziwe. „Skazane na potępienie” to ciężka książka i tragiczne historie, nie tylko dla osadzonych, ale i dla ich bliskich. Jednocześnie temat jest bardzo interesujący. Żyjąc swoim życiem, nie zastanawiamy się co się dzieje w więzieniach i co przeżywają osadzeni i jak działa, bądź nie, resocjalizacja. Do więzienia często trafiają młode osoby i odbywając karę tracą najlepsze lata swojego życia, młodość. Niestety, jak się dowiadujemy z „Skazanych na potępienie” do więzienia trafiają ludzie którzy są uzależnieni od alkoholu, bądź narkotyków. Po przeczytaniu mam taką refleksję, że powinniśmy bardzo szanować swoje życie i innych, doceniać wolność oraz staranniej dobierać znajomości. Książkę bardzo polecam!

20 wyświetlenia0 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie